السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

413

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

ارجاعات گذشت : در روايات باب پيشين مناسب با اين بحث هست . مىآيد : و در روايات باب بعدى مناسب آن خواهد آمد . و در روايت يكم از باب شصتم فرموده امام عليه السلام كه : « وصيت براى وارثى است كه برايش وصيت شده است مگر آن‌كه پيش از مرگ از وصيتش بازگردد . » و در روايت نهم از باب يكم از ابواب تدبير فرموده معصوم عليه السلام كه : « همانا او مانند شخصى است كه وصيتى كرده است ، پس اگر نظرش تغيير كند و پيش از مرگش آن را تغيير دهد ، مقدارى كه از آن بازگشته باطل مىشود . » ساير روايات آن باب را نيز بنگر زيرا با اين بحث تناسب دارد . و در روايت يكم از باب دوم اين گفته به امام عليه السلام كه : « كسى كه مادرشان را تدبير كرده است آيا اند مىتودر صورت نياز از تدبير خويش بازگردد ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى . » باب 13 جواز وصيت براى وارث خداوند حكيم مىفرمايد : هرگاه مرگ يكى از شما فرارسيد در صورت بر جاى گذاشتن ثروت انبوه ، بر وى نوشته شده كه براى پدر و مادر و بستگانش به طور پسنديده وصيت كند ، اين كار براى پرهيزگاران لازم است « 1 » . 579 - ( 1 ) ابوولّاد حنّاط گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : آيا انسان مىتواند چيزى را براى وارثش وصيت كند ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى يا فرمود : براى وى جايز است . » 580 - ( 2 ) ابوبصير گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : آيا وصيت براى وارث جايز است ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى . » 581 - ( 3 ) ابوبصير گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء وصيت براى وارث سؤال كردم . امام عليه السلام فرمود : جايز است . » اين روايت از محمد بن مسلم نيز نقل شده است . 582 - ( 4 ) محمد بن مسلم حديث پيشين را از امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام روايت كرده است و پس از

--> ( 1 ) . بقره 2 / 180 .